In wezen zouden we kunnen zeggen dat alles wat in De Hoeksteen gebeurt geestelijke begeleiding is, in die zin dat wij in álles wat we doen dat ‘beeld-van-God’ in iedereen die wij ontmoeten voor ogen hebben.
In de centrale plaats van ons huis, hangt in brandglas het gedicht te lezen:


Hoewel dit dus wezenlijk voortdurend ons doel is, noemen wij het niet zo vaak in termen van ‘geestelijke begeleiding’. Veeleer blijven we bij de dingen én de woorden van het alledaagse leven en luisteren vooral naar welke woorden de mensen daar zelf voor gebruiken.
In kortere en langere, losse of meer systematische ontmoetingen willen wij dus telkens díe weg met mensen gaan die hen dichter bij de diepte in zichzelf brengt. Dat gebeurt in heel de diversiteit van activiteiten en ontmoetingen in huis en daarbuiten.
Soms kiezen mensen er veel nadrukkelijker voor die weg te gaan en worden gedurende langere tijd met een vaste regelmaat dergelijke gesprekken gepland. Zo wordt geestelijke begeleiding een instrument om je eigen Godsrelatie diep én breed in je dagelijkse en werkelijke leven te integreren.
(Zie ook bij ‘Onthaal’)