In geestelijke begeleiding wordt een ‘weg’ gegaan, waarop ‘gaandeweg’ alle aspecten van ons menselijk leven betrokken worden op dat Levensmysterie dat vaak ‘God’ genoemd wordt. Zo krijgt ons leven steeds meer diepte en zin. We leren er beetje bij beetje ons ‘imago’ te durven afleggen om er ‘Gods-beeld-in-ons’ voor in de plaats te laten komen.
Dat gebeurt in een gesprek van mensenhart tot mensenhart, wetend van Gods liefdevolle aanwezigheid.
Dom André Louf omschrijft geestelijke begeleiding heel kort en bondig:
“De relatie tussen twee mensen, waarvan de een aan de ander iets probeert te duiden over God-zoeken en met-God-leven.” (Louf, Inspelen op genade. p.108)